Jos van Snippenberg / blogs

Negatieve emoties: Hoe ga je ermee om?



Jos van Snippenberg

Hoe zou het zijn als je dat werk kunt doen waarin je plezier hebt, je geweldige resultaten in bereikt en wat ertoe doet? Om je daarbij te helpen is het Dantefactor Kompas ontwikkeld. Lekker eenvoudig zicht houden waardoor je uit koers raakt en handvatten om weer op koers te komen.

Negatieve emoties: Hoe ga je ermee om?

De meesten van ons laten hun negatieve gevoelens op hun beloop totdat ze voorbij zijn. Helaas komt dit op zijn beloop laten er vaak op neer dat wij de gevoelens naar de achtergrond drukken. We denken dat als we deze gevoelens maar weg stoppen of ontkennen ze op magische wijze zullen veranderen of verdwijnen. Diep van binnen weet je dat er niets veranderd. Zeg nu eerlijk, als het werkte zou

die negatieve emotie verdwenen zijn. De kans dat de negatieve emotie weer de kop zou opsteken zou erg klein zijn. We weten wel beter. De negatieve emotie blijft herhaaldelijk de kop opsteken in vergelijkbare situaties en vaak bij dezelfde persoon of personen.

Wat is het alternatief wanneer deze negatieve emoties weer op de voorgrond treden. Het eenvoudige antwoord is: gebruik ze om weer op de goede weg te komen. Laten we bijvoorbeeld eens naar woede kijken.

Ken je iemand op wie je wie van tijd tot tijd wel eens boos wordt? Misschien wel vaker dan van tijd tot tijd? Als dit zo is dan kan het zijn dat je redelijk overtuigd kunt raken van je gelijk. Je zou de andere persoon kunnen beschuldigen vanuit de vaste overtuiging dat jou onrecht is aangedaan. Hoe erger het leed dat jou is aangedaan, hoe bozer je waarschijnlijk zult zijn. Hoe bozer je bent, hoe verder je van je pad af dwaalt.

Je hebt het waarschijnlijk wel eens meegemaakt in de auto, als chauffeur of passagier, dat wanneer je van je weghelft af raakt je ruw gewaarschuwd wordt door de hobbelige berm, of tegenwoordig zelfs door lawaai genererende strepen. Deze signalen zorgen ervoor dat je weet dat je van de gewenste route bent afgeweken.

Wat doe je als je rust ruw verstoord wordt door gillende strepen langs de weg? Geef je de weg de schuld? Wordt je kwaad op het wegenbouw bedrijf? Negeer je de feedback en blijf je lekker over de streep jakkeren? Ik denk het niet. Maar wanneer de waarschuwingsstreep van de woede wordt overschreden in jouw perfecte normale leven dan stappen we in ons "domme bewustzijn" en geven de ogenschijnlijk bron van onze woede de schuld, in dit geval de andere persoon.

De ander persoon is net zo min de oorzaak van jouw woede als de waarschuwingsstreep de oorzaak is van het feit dat jij van de weg af raakt. Beiden dienen als een eenvoudige waarschuwing voor het feit dat jij niet voldoende aandacht besteed aan waar je naartoe gaat. Beide zijn daar om je weer op de juiste koers te brengen.

Denk eens aan de laatste keer dat je kwaad werd op iemand. Denk na over wat hij/zij deden in vergelijking met hoe jij graag wilde dat ze zich gedroegen.Wanneer je iets verder graaft dan je normaal doet, zul je waarschijnlijk ontdekken dat je je gekwetst voelde over jouw interpretatie van hun acties, of het gebrek daaraan.

Net onder de oppervlakte van de pijn die je voelde, zul je waarschijnlijk iets ontdekken waar je veel om geeft. Het is waarschijnlijk iets dat er al langere tijd zit en toch is het iets waarover je je nog niet duidelijk hebt uitgesproken naar deze persoon. De angst kwam boven als een response die aangeeft hoe belangrijk jij het vindt, maar in plaats van dit belang bespreken raakte je verwikkeld in woede.

Woede is de lawaaistrip langs de kant van de weg. Ze laat je weten dat je kunt teruggaan naar een directere manier om aan je belangen en waarden uitdrukking te geven. Als je blijft hangen in woede, dan kies ervoor om de waarschuwing te negeren en de berm in te rijden.

Wanneer we woede voelen opkomen kunnen we twee dingen doen: we kunnen luidkeels gaan roepen dat wanneer wij de berm in willen rijden wij dat zelf bepalen of we kunnen het opvatten als zinnige feedback en opzoek gaan naar hetgeen wij in deze situatie belangrijk vinden. In het laatste geval kijken we naar welke belang door deze persoon wordt "aangevallen". Wij voelen ons gekrenkt door deze aanval op ons belang. Maar weet de andere persoon van de waarde die wij aan dit belang hechten? In plaats van terug te slaan met woede op de "aanval" van de ander, kiezen we er nu voor om ons belang naar deze persoon te communiceren. Je geeft geen uitdrukking aan woede, maar je geeft uitdrukking aan hetgeen je belangrijk vindt.

Je hebt een waarschuwingssignaal (negatieve emotie) omgezet in positieve actie (communiceren waar je waarde aan hecht). Waarschijnlijk wist de ander niet hoe belangrijk dit voor je was of begrijpt hij/zij niet waarom je het belangrijk vindt. Het doet er niet toe. Je bent aan het communiceren in van plaats reageren. Je bent actief het onderlinge begrip aan het vergroten.

Je levensweg zal veel vloeiender verlopen wanneer je niet bij het minste of geringste in de berm verzeild raakt. Telkens weer uit de berm komen en weer opnieuw starten kost tijd en levert beschadigingen op. Het leven is goed als je uitdrukking kunt geven aan wat jij belangrijk vindt. Leven volgens je eigen waarheid. Je zult ontdekken dat waarheid flexibeler is dan je denkt. Je leven zal zich ontwikkelen naarmate je waarheid zich ontwikkelt. Je waarheid kan zich alleen maar ontwikkelen als je bereid bent haar te delen en te bespreken.

Ik benieuwd naar mening hierover en of je er iets aan hebt gehad.

(Deze blog is grotendeels een vertaling van het artikel: Soul-Talk: How to Rise Above Your Negative Emotions door Russell Bishop)

Reactie achterlaten

Laat een reactie achter. De desbetreffende expert zal hier zsm een reactie op geven.