Jos van Snippenberg / blogs

Staat het denken spiritualiteit in de weg



Jos van Snippenberg

Hoe zou het zijn als je dat werk kunt doen waarin je plezier hebt, je geweldige resultaten in bereikt en wat ertoe doet? Om je daarbij te helpen is het Dantefactor Kompas ontwikkeld. Lekker eenvoudig zicht houden waardoor je uit koers raakt en handvatten om weer op koers te komen.

Staat het denken spiritualiteit in de weg

Een schijnbare tegenstelling: hersenen en spiritualiteit. Het is inderdaad zo dat op een bepaald moment het denken de spirituele ervaring in de weg staat. Maar dat is niet het hele verhaal.
Ik denk dat dat de verwarring is ontstaan doordat Isabel het gebruik van de hersenen synoniem ziet aan denken.

Zijn de hersenen echt synoniem met denken?
Isabel is niet de enige die deze opvatting heeft. Praktisch de hele mensheid ziet dat zo. Denk bijvoorbeeld eens aan de uitdrukking: gebruik toch je hersenen! Inderdaad synoniem met denk toch na!  En ja, om te denken hebben we onze hersenen nodig.
Maar

 

Om te dromen hebben we ook onze hersenen nodig. Om ons hart te laten kloppen hebben we ook onze hersenen nodig. Wanneer we hormonen produceren geven de hersenen het signaal daarvoor. Wanneer we boos zijn, verliefd zijn, hardlopen of studeren, overal hebben we onze hersenen voor nodig. Ons brein is de grote regelateur van ons leven. Overal en aan alles werken de hersenen mee. Kort gezegd: zonder hersenen, geen leven.

Dus inderdaad, om te denken hebben we onze hersenen nodig, maar om niet te denken hebben we óók onze hersenen nodig. En ja, niet denken, dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. De mens is zich zo heftig gaan identificeren met zijn denken, dat niet-denken eigenlijk uit zijn vocabulaire is verdwenen. Onze hele maatschappij is een denk-wereld. Het meest duidelijk is de filosoof Descartes wel geweest. Van hem is de uitspraak: Ik denk en daarom besta ik. Die uitspraak is door velen geïnterpreteerd als: dus wanneer ik niet denk, dan besta ik niet. Ik geloof niet dat deze opvatting de juiste is. Descartes zegt eigenlijk: als ik niet zou kunnen denken, zou ik niet eens kunnen weten dat ik besta.

Jammer voor ons dat de hersenen niet ons bewustzijn nodig hebben om te kunnen functioneren. Daarmee bedoel ik dat de hersenen ook werken op onbewust niveau. Eigenlijk is ons bewuste gedeelte maar zo'n tien procent van ons hele bewustzijn. Het grootste deel van ons leven speelt zich af op onbewust niveau, dus zonder dat we daar benul van hebben. Dat is eigenlijk vreselijk jammer, want daardoor zijn wij eigenlijk de robots van het onbewuste. De hindoes en boeddhisten beschrijven dat als maya: wij leven in een soort van halfdroom in een toestand van half slaap. Dat is de reden, zeggen zij, dat wij nooit gelukkig zullen zijn als we in die toestand blijven. Geluk, zo leggen zij uit, is juist de uitdrukking van wél bewust leven. Niet voor niets wordt Boeddha de Ontwaakte genoemd.

Hoe kun je nu die grens tussen onbewust en bewust verleggen zodat je meer bewust wordt?
Inderdaad. De beste methode daar voor is om te mediteren. Dat betekent dat je dan je hersenen niet meer als een automaat laat gebruiken. Mediteren is een techniek die de hersenen direct aanspreekt. Door te mediteren verlagen de golflengten waar de hersenen gewend zijn om op te functioneren. Dat is overduidelijk door de wetenschap aangetoond.

Wel een hele toer. Om dat in een korte tijd voor elkaar te krijgen. Sommigen zitten dag in dag uit, week in week uit, ja een heel leven op een kussen om zo ver te komen. Want, inderdaad, het denken staat in de weg. Het denken gebruikt de hogere frequenties die het mediteren in de weg staan.

Tot voor kort hadden we geen andere methode dan de methoden van de klassieke meditaties. Iedereen kent wel Zen, een Japanse methode. Een andere is Vipassana, uit India. Zo zijn er meerdere methoden, meerdere wegen, die eigenlijk allemaal precies het zelfde doel voor ogen hebben: wakker worden uit de droom van Maya. Ontwaken uit de onwetendheid , zoals het ook omschreven wordt. Duizenden jaren hebben de mensen niet geweten dat zij die technieken, die meditatie-methoden gebruikten om de hersenfrequenties te kunnen regelen, om de frequenties naar beneden te krijgen. Nu weten we dat wel. Dank zij de wetenschap. Dank zij het denken.

Nu we dat zo duidelijk weten kunnen we de volgende stap nemen. Die is volgens mij vrij logisch: Is er misschien een meditatie-methode die wat sneller de hersenen op het goede spoor kan helpen? En ja. Inderdaad, die hebben we nu. Ontwikkeld dank zij de wetenschap. Dank zij het denken. Die methode is de BreinRitme Methode. De BreinRitme Methode helpt bij het reguleren van de hersenfrequenties. Wat zich vroeger uitsluitend op onbewust niveau afspeelde, kan nu gestuurd worden. Dat scheelt niet alleen als je je hersenen wilt gebruiken om effectiever te mediteren, maar dat scheelt ook als je op alle andere vlakken van het menselijk functioneren wat meer bewuster wilt leven. Je kunt beter studeren als je hersenen wat meer op een golflengte van  12 tot 14 Herz zouden blijven. Je zou eerder van je depressie af komen als je een combinatie van een paar frequenties kunt stimuleren. Als je niet kunt slapen en je zet het BR-bestand op Slaap Zacht, dat komen je hersenen in een mum van tijd in het lage theta-gebied. Dat je daar geweest bent, daar kom je pas de volgende ochtend achter.

Ja. Ik weet het. Natuurlijk zijn er mensen die vinden dat mediteren niet met moderne hulpmiddelen zou mogen. Dan raad ik die mensen aan om dan ook maar hun televisie weg te doen, hun computer te verkopen en om de stekker uit de wasmachine te trekken. Vroeger was alles beter, toch!... Zonder al die moderne hulpmiddelen.
Als je geen betere techniek hebt dan een traditionele, dan kun je niet anders dan om daar gebruik van te maken. Maar als je het doel wat efficiënter wil bereiken, dan zoek je naar díe technieken, díe middelen, die je daar het beste bij van dienst kunnen zijn.

Een van die middelen is de BreinRitme Methode.
God zij dank.

Reactie achterlaten

Laat een reactie achter. De desbetreffende expert zal hier zsm een reactie op geven.