Marcella de Klerk / blogs

Geheugen-shortcut



Marcella de Klerk

Mijn passie ligt in het begeleiden van zowel individuele personen als groepen mensen. Ik help je de blokkades op te sporen die ervoor zorgen dat je niet functioneert of dat een groep mensen niet met elkaar kunnen samenwerken. Ik maak gebruik van energetische waarneming en jarenlange ervaring.

Geheugen-shortcut

Hoe vaak hoor je niet een referentie naar computers wanneer het over algemeen menselijke eigenschappen gaat. "Ik krijg het niet op mijn beeldscherm", wanneer iets niet duidelijk genoeg voor je is. Of, wanneer je iets wilt negeren: "voor mij druk ik nu even Alt-Delete," of, zoals met mijn vergeetachtigheid: "ik zoek mijn hele harde schijf af, maar ik kan het niet vinden . . ."

Interessant zijn de veranderingen in het model van de werkelijkheid dat de mens in de loop van de geschiedenis er op nahield. Zo was in de middeleeuwen de kosmos een uitdrukking van goddelijke interventies. Tijdens de verlichting zagen we de kosmos als een gecompliceerd uurwerkachtig mechanisme dat God had gecreëerd, er toen een slinger aan had gegeven om het in werking te stellen en het verder aan de mensen overliet om er het hunne mee te doen. En nu dan, in het computertijdperk is dit model weer aangepast.  Nu zijn het harde schijven, beeldschermen, enzovoort

Of nu de duvel er mee speelde, of het een fraai staaltje van synchroniciteit betrof of dat het misschien een zaak is van bits en bytes, frappant is het wel.

In mijn hoofd had ik een schets voor een doe-het-zelf techniekje dat was gegroeid uit een persoonlijke ervaring. Een paar maal werd ik pijnlijk geconfronteerd met de naargeestige gevolgen van het feit dat ik een afspraak was vergeten.  Ik nam me voor om daar over te mediteren.

Tijdens een van die meditaties kreeg ik een beeld voor mijn gesloten ogen dat mijn onbewuste moet hebben geconstrueerd met al die computer modellen als inspiratiebron. Erg duidelijk vond ik dat niet -zo erg veel computer-wijsheid heb ik niet- en zag daarom in eerste instantie niet de boodschap die ik van mijn onbewuste kreeg doorgespeeld. Ik heb nog eens goed doorgemediteerd en ineens zag ik helder voor me wat eerst nog duisternis voor me was. Ik vind het resultaat zo geslaagd dat ik het met jullie, ABNW-leden wil delen. Want zo blijkt weer eens dat meditatie vaak een prachtig instrument kan zijn om je op een nieuw spoor te zetten in de problematiek die het leven ons telkens weer aanreikt. 

Wat deed mijn onbewuste tijdens die meditatie?

Ik dook mijn meditatie in en zag de inhoud als een imaginair SF-achtig station vol knoppen, knipperlichten, relais en zoemende schijven.  Mijn geheugen zag ik als een enorme schijf met ongelimiteerde capaciteit. Met net als op mijn computer bestanden met subbestanden en deelbestanden, die als een efficiënt systeem via gangen naar de centrale leiden. Wat me het meest opviel is dat die opbouw gebaseerd is op een bepaalde hiërarchie van prioriteit. Informatie –de inhoud van het geheugen– wordt opgeslagen op een niveau van belangrijkheid die bepalend is voor de urgentie waarmee de opgeslagen informatie weer opgeroepen kan worden. Zaken die ik in het leven als vanzelfsprekend aanvaard en niet eens de moeite doe óm me die te herinneren, zoals mijn eigen naam, verjaardag, beroep, huis waar ik woon, die zaken staan vet-vooraan geparkeerd en zijn onmogelijk uit het oog te verliezen. Je moet er als het ware omheen om bij de volgende laag informatie te komen.

Dat bracht me op een idee. Als ik nu in mijn fantasie een snelkoppeling zou maken (of voor de macintosh-fans een alias) voor dingen die ik écht wil onthouden en die plaats bij de groep ‘vanzelfsprekendheden’, dan zou ik daar ook niet meer omheen kunnen. Ergo ik had een shortcut gecreëerd naar de informatie die ik echt wil onthouden. En waarachtig, het bleek een shot in de roos te zijn. Het werkte als een soepel uurwerk! Ik stond verbaasd van de resultaten.

Nu hoef ik mezelf en mijn geheugen gelukkig niet steeds weer te pijnigen. De zaakjes die ik op mijn plateau van vanzelfsprekendheden heb gezet zijn gewoonweg niet meer kwijt te raken! 

Het maken van zo'n snelkoppeling is routine geworden. Ik schuif met mijn imaginaire muis, hoor een klik en een zoem en ik weet dat ik het bij me blijft. Dat ik het niet meer vergeten kán, zelfs.


Nu moet ik nog een belangrijk stukje informatie vermelden: NLP is –naast meditatie– een van mijn grote liefdes. Al erg lang. Begin jaren tachtig deed ik mijn eerste cursus in India en begreep onmiddellijk het enorme potentieel dat ik in hande kreeg. Ik ben snel meerdere cursussen en workshops gaan volgen met als resultaat dat ik nu zelfs het Trainer Trainings diploma heb. Kort gezegd, zit NLP diep verankerd in mijn onbewuste en NLP-wijsheden verschijnen daarom ook regelmatig in mijn meditaties. Zo ook die keer, want eigenlijk is dit geburen een NLP-interventie die mijn onbewuste “geleend” had van een herkader-techniek uit het NLP-arsenaal.

Zo ontdekte ik hoe praktisch meditatie kan zijn. Dat meditatie niet alleen maar is te gebruiken voor transcendente verhevenheden, maar ook voor slimme alledaagse aanpassingen in onze onmiddellijke omgeving. Ofwel, hoe efficiënt het is als instrument om je leven zo prettig mogelijk te maken.


Maar eerlijk is eerlijk, ik vergeet nog regelmatig om zo’n snelkoppeling te maken . . .

Reactie achterlaten

Laat een reactie achter. De desbetreffende expert zal hier zsm een reactie op geven.