Meditatie? Wat meditatie?! (Deel 1 van 2)

-Door Prasadam-

Vroeger had ik een jachtige baan. Ik was leraar op een middelbare school en ik voelde me altijd opgejaagd onder een enorme tijdsdruk.
Een vriendin van me sprak me hier eens over aan, en vertelde me dat zij zelf van die spanningen was afgekomen door te gaan mediteren. Zij nodigde me uit om eens mee te gaan naar haar meditatiecentrum. Haar uitstraling en haar rust intrigeerde me al langer en het vooruitzicht om zelf wat rust te vinden liet me besluiten om met haar mee te gaan.

Die eerste keer dat ik aan de gezamenlijke meditatie deelnam betekende voor mij een ommekeer in mijn leven. Mijn geest, sinds jaar en dag een ononderbroken stroom van herrie en beweging, vond daar kalmte en vrede. Zeer merkwaardig voor iemand die nog geen vijf minuten kon stil zitten. En dan maar weer naar een sigaret greep. Het meditatiekamp duurde vijf dagen.
Na die vijf dagen gooide ik mijn halfvolle pakje sigaretten in het "afscheidsvuur". Het was mijn laatste pakje.

Ik kreeg de smaak te pakken en mediteerde iedere dag. Liefst twee maal; een keer in de ochtend en een keer in de avond. Al gauw merkte ik dat het leven me

 opgewekter en rustiger voorkwam, en dat ik niet meer die onstuitbare driften had om alles in de hand te moeten houden, om alles te sturen. Het leven zag ik langzaam veranderen tot een onophoudelijke stroom van gebeurtenissen die ik niet kon tegenhouden of veranderen. Het gevolg was dat die noodzaak tot ingrijpen, tot manipuleren, tot sturen afnam en dat ik toch niet gefrustreerd raakte wanneer de dingen niet gebeurden zoals ik het liever zou willen. Een tegenslag was niet meer een reden om me op te winden, maar veel meer een reden om meer te genieten van de dingen die wel prettig waren.

Na zo'n half jaartje mediteren ontdekte ik ineens een van de grootste waarheden van het bestaan: Geluk word me niet geschonken, geluk is iets wat ik uit mijn eigen binnenste genereer! Het kan naar boven komen als ik het niet tegenhoud door de hele tijd met andere dingen bezig te zijn.

Ik heb toen iets gedaan wat door de meeste mensen om mij heen als uitzonderlijk dom en onverantwoord werd gezien: Ik ben naar India getrokken om meer van die meditatie op te kunnen steken en om levende meesters te ontmoeten. In een boek van Osho Rajneesh had ik gelezen dat de mens die mediteert is als het oog, het centrum van een cycloon. Het leven raast voort, maar jijzelf blijft kalm. Net als de wachter op de berg. Aleen maar waarnemen wat er gebeurt. Ik wilde mijn centrum kennen. Ik wilde weten wie en wat ik nou eigenlijk was.

In het Jodendom bestaat er een rebelse tak die het Hassidisme heet, en die door een vreemde vogel, Baal Shem werd gesticht. Dagelijks, na middernacht, keerde hij altijd terug van de rivier waar hij had zitten zitten. Niets doen in alle rust. Naar zichzelf kijken. Kijken naar degene die kijkt. Naar degene die het kijken doet.  En als hij dan terugkeerde dan kwam hij voorbij de nachtwacht die het huis van een rijke koopman moest bewaken.

Die wachter begreep er niet zo veel van, dat deze man elke nacht zo laat van de rivier terug kwam, en op een nacht kon hij zijn nieuwsgierigheid niet meer bedwingen. Hij sprak Baal Shem aan en zei: "Sorry dat ik U zo maar aanspreek, maar ik moet U iets vragen. Iedere dag zit ik met die vraag, wat doet U toch iedere dag bij de rivier, week in week uit. U zit daar maar te zitten en doet helemaal niets tot na middernacht en dan gaat U pas terug naar huis."Baal Shem zei: "Ik weet dat je me regelmatig hebt gadegeslagen. Maar het is niet zo dat alleen jij nieuwsgierig bent, ik ben ook nieuwsgierig over jou. Wat doe jij eigenlijk?"
Hij zei:"Ik ben maar een eenvoudige wachter."
Baal Shem zei: Mijn God! Je hebt me het sleutelwoord gegeven. Dat is mijn job ook!"
"Daar begrijp ik niets van, zij de wachter. Als je wachter bent moet je iets in de gaten houden. Een paleis, een huis. Wat is er in de gaten te houden als je alleen maar in het zand zit?"
"Daar zit niet veel verschil in," zei Baal Shem. Jij staat te kijken of er iets buiten je gebeurt, ik kijk alleen maar naar deze wachter. Wie is die wachter? Dat is mijn hele werk. Ik kijk naar mezelf."
Het verhaal gaat dat de wachter zo geïnspireerd raakte door de bezieling en de schoonheid die Baal Shem uitstraalde dat hij zijn eerste leerling werd. Hij begreep dat hij eerst zichzelf moest vinden om iets van de wereld te begrijpen. Wie is degene die denkt, die kijkt, die weet, die voelt?

Dat nu is de essentie van meditatie. Leren de wachter te zijn. Niet iets willen doen. Niet iets willen veranderen. Niet iets willen aanpakken. Door dat kijken, door het schouwen, groeit het bewustzijn, het bewust aanwezig-zijn. Door het bewustzijn hoef je niet meer de speelbal te zijn van je emoties, van de opvattingen van anderen, van vooroordelen en conditioneringen.

Emoties, gedachten, opvattingen en meningen kunnen nooit de werkelijkheid zijn, want je kunt alleen maar een opvatting, een gedachte over iets hebben, Zoals een foto van de maan niet de maan is, zo is een opvatting over iets nooit datgene zelf. Wanneer we nu door te mediteren al onze drogwerelden hebben doorgeprikt ontstaat een nieuw besef, een nieuwe ervaring. Want wat blijft er uiteindelijk over als ik al mijn gedachten over mezelf en de wereld op een hoop heb gegooid en terzijde heb geschoven?
Bewustzijn. Niets anders dan bewustzijn. Dat ben ik. Dat was het inzicht die Baal Shem deed over zichzelf.

Nu is voor jou deze ontdekking op dit moment dat je deze mijmeringen leest misschien niet meer dan even een helderder momentje in een levenslange diepe droom. Maar het is een aanzet; of, beter gezegd het zou een aanzet kunnen zijn om hier iets aan te gaan doen. Het zou kunnen zijn dat zo'n klein helder moment doorsijpelt tot het bewustzijn en iets wakker gaat maken: "Wil ik hier mee doorgaan? Wil ik in duisternis en dwaling blijven voortleven? Of wil ik ophouden om mezelf te beduvelen en keer ik me naar de waarheid?”
Ik spreek hier niet eens van de spirituele kanten – die hier natuurlijk aan vastzitten – maar ik praat over de praktische kant. Als ik tot de ontstellende ontdekking ben gekomen dat ik mezelf een leven lang onwerkelijke schimmen op de mouw heb gespeld, dan lijkt het mij dat ik wel een hele rare figuur moet zijn als ik daar mee door zou willen gaan....

Wordt vervolgd! Lees zeer binnenkort het vervolg waarin ik het o.a. heb over de verschillende vormen van meditatie, de technieken en wat er nou daadwerkelijk gaat gebeuren als je gaat mediteren.
Lees hier het vervolg

Reacties op dit bericht

Er zijn nog geen reacties op “Meditatie? Wat meditatie?! (Deel 1 van 2)”.

Laat een reactie achter